Door middel van een blog geven wij onze visie op diverse onderwerpen die voor onze doelgroep interessant zijn.

blogs

Paplepel mist autonomie

Paplepel mist autonomie

Autonomie is een groot goed. Het stimuleert het denkvermogen om met creatieve oplossingen te komen. Van jongs af aan zou autonomie daarom een belangrijke pijler in de opvoeding en opleiding moeten zijn. Daarmee wordt de creativiteit gestimuleerd. Door autonomie leren mensen wie ze zijn, om te doen wat ze kunnen.
Toch wordt autonomie allerminst met de paplepel ingegoten. Een stramien is wat de klok slaat, Cito heeft tegenwoordig zelfs toetsen voor peuters en studenten worden tegenwoordig zo erg gemonitord dat het doorlopen van het schoolsysteem het doel op zich wordt. Een studentenperiode is niet langer een zoektocht, waarin de ontwikkeling voorop staat. Nee, studeren wordt steeds schoolser. Meer controle over studenten is de trend. Maar zijn afgestudeerde studenten wel klaar voor de maatschappij? En zijn zij het eindproduct dat onze maatschappij nodig heeft?


Daan Roosegaarde wist het mooi te verwoorden; ‘’De generatie van nu is bezig om een oud systeem 5% minder slecht te maken. En die hebben dan het lef om dit innovatie te noemen. Terwijl de nieuwe generatie van mening is dat het systeem niet meer werkt. Dus kap daar dan mee en verzin wat nieuws. Ik hoop dat we de generatie worden van de voorstellen, niet van de meningen.’’ Daarbij komt dat de toenemende kwaliteit van de technologie ervoor zorgt dat banen verdwijnen. Volgens onderzoeker Fabian Dekker is dit vooral voor de middenklasse een gevaar. Om je te onderscheiden van een computer en andere mensen, is er een bepaald niveau van creativiteit nodig. Dezelfde creativiteit die ook gebruikt kan worden om met nieuwe voorstellen te komen, in plaats van oude meningen.

 

Het moge duidelijk zijn dat er grote behoefte is aan autonome en creatieve denkers. De ontwikkeling van deze mensen wordt beperkt, doordat kinderen op jonge leeftijd steeds vaker getoetst worden. Er wordt continue van ze verlangd om te presteren. Alles is dus resultaat gericht, in plaats van proces gericht. Hierdoor verdwijnt de intrinsieke motivatie uit het leven van kinderen. En hoewel mensen van nature nieuwsgierig zijn aangelegd, wordt dat niet meer gestimuleerd in het huidige systeem. Kinderen en studenten worden opgeleid om het schoolsysteem te doorlopen. Terwijl ze juist van het proces zouden moeten leren en op die manier opgeleid te worden om zichzelf te kunnen redden in de maatschappij. Want als iedereen zichzelf kan redden, dan zijn er ook mensen die de maatschappij kunnen redden. De oplossing ligt in de opleiding en zeker ook in de opvoeding van jongeren. Het boek ‘Franse kinderen gooien niet met eten’, beschrijft hoe kinderen in Frankrijk heel veel vrijheid hebben, met hele duidelijke grenzen. Ze kunnen zichzelf en de wereld ontdekken, waardoor hun brein zich volledig kan ontwikkelen. Op dit moment zijn kinderen en hun grenzen veelbesproken, mede aangewakkerd door de reclame van SIRE. In de opleiding geldt dat minder transparantie, verplichtingen en toetsen, zorgt voor meer autonomie.

 

Concluderend kunnen we stellen dat de oude generatie op dit moment vooral bezig is met het beperken van de schade die zij de maatschappij aan hebben gedaan. En dat het nog maar de vraag is of de nieuwe generatie het denkvermogen heeft om wél met creatieve oplossingen te komen. Hopelijk wordt autonomie belangrijker in opvoeding en opleiding, waarmee de creativiteit wordt gestimuleerd. Door autonomie leren mensen wie ze zijn, om te doen wat ze kunnen. Want uiteindelijk is het zo dat in het leven; the guy with the biggest smile wins.

R. Snethlage

Terug naar blogs